چگونگی نسبت قرآن با اهل بیت (ع)

مجموعه : دین و مذهب
چگونگی نسبت قرآن با اهل بیت (ع)

خداى سبحان در وصف كتاب خویش مى‏ فرماید:
« لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى‏ جَبَلٍ لَرَأَیْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْیَةِ اللَّهِ؛[حشر/ ۲۱] اگر این قرآن را بر كوهى نازل مى ‏كردیم، مى‏ دیدى كه در برابر آن خاشع مى‏ شود و از خوف خدا مى ‏شكافد!»
 امیرالمؤمنین على (ع) نیز در وصف خویش مى ‏فرماید: «لو أَحَبَّني جَبَل لتهافت؛[۲] اگر كوهى متحمل دوستى من می‏شد، درهم مى‏ ریخت
هر یك از این دو ریسمانِ آویخته الهى كه یك طرف آن به دست خداست و طرف دیگر آن به دست مردم. این ها  عهده ‏دار تعلیم، تربیت و تزكیه همه انسانها هستند و براى همه افراد بشر برنامه هدایتى دارند. آیات قرآن كریم، كه خود را هدایتگر براى مردم مى‏ داند «هدى للنّاس»[بقره/۱۸۵] طورى تنظیم شده است كه هر كس مى ‏تواند به مقدار سطح فكر خود از خرمن معارف و مآثر آن خوشه ‏اى برگیرد.

هم براى عارفان، حكیمان، متكلمان و سایر اندیشوران برنامه هدایتى دارد، هم براى توده مردم و اعراب بیابانگرد چادرنشینى كه جز چند رأس شتر و گوسفند و اشیاى ساده دیگر چیزى نمى‏ شناسند. عمیق‏ترین مسایل اعتقادى، هم به زبان علمى ارائه شد تا عقده فكرى دانش پیشگان را بگشاید و هم به شكل ساده و در زبان مَثَل تبیین شد تا محرومان از دانش و بینش گسترده را منفعت بخشد. هر چند آیاتى در قرآن وجود دارد كه جز خواص، آن را نمى‏فهمند، لیكن مطلبى وجود ندارد كه كسى آن را نفهمد.
همان طور كه قرآن كریم براى اقشار مختلف جامعه برنامه دارد، روایات و سنّت عترت طاهره(ع) نیز این گونه است احادیث ائمه اطهار(ع) با آن كه صعب و مستصعب است و فهمیدن بعضى از آنها اختصاص به قشر خاصى دارد و هر كسى توان فهمیدن و درك كردن آن معارف عمیق را ندارد، در عین حال «مطلب غیر قابل فهم» در آنها وجود ندارد و مطالب و معارف هدایتى آن اختصاص به قشر خاصى ندارد.

(آیة الله جوادى آملى، حماسه و عرفان – به نقل از تبیان)
[۱]. بحار ۲۳/ ۱۳۳.
[۲]. نهج‎البلاغه، حكمت ۱۱۱ و ۱۱۲.

پربیننده ترین مطالب سایت

پربازدید هفته
پربازدید ماه