اگر می خواهید بدانید چقدر زیبا هستید بخوانید

اگر می خواهید بدانید چقدر زیبا هستید بخوانید

اگر می خواهید بدانید چقدر زیبا هستید پیشنهاد می کنیم این نوشته خاندنی را تا آخر بخوانید.

 

یک انسان زیبا، می داند که زندگی سرشار از مشکلات است و سختی ها پایانی ندارد، اما با مشکلات رو به رو می شود، محکم و با روحیه ای خوش می ایستد و مشکلات را از پای در می آورد. او هیچگاه به زمین و زمان بد نمی گوید و اطرافیان را مقصر نمی شمارد.

 

تمام قسمت های زندگی زیباست، خورشید درخشان، سیاهی شب، درخت رو به روی خانه، صدای جیک جیک گنجشکان حتی قارقار کلاغ ها، صورت مهربان پدر و مادر، صدای دعوای خواهر و برادر، بودن همسر کنارمان و گرفتن دستش در دست هایمان، دیدن شیطنت های فرزندان، سقف خانه ای که سرپناهمان است، چای داغ، یخچال پر از غذا، داشتن تحصیلات و شغل و حتی همسایه ای که ماشینش را جای مناسبی پارک نمی کند، اما اگر نصف شب فریاد بزنیم، به دادمان می رسد.

زندگی خلقت خداست و در خلقت خدا هم زشتی راه ندارد، شاید این ما انسان هاییم که با بداخلاقی هایمان، زندگی را سخت و تلخ می کنیم.

برای داشتن زندگی زیبا، باید انسان زیبایی باشیم،انسانی که زیبایی بیافریند، حتی از سختی ها و زشتی ها.

 

یک انسان زیبا، صبح که از خواب بلند می شود، خدا را به خاطر این که دوباره از خواب بیدار شده شکر می کند، با لبخند سر و رویش را مرتب می کند و با انرژی به اهل خانه بلند سلام می کند، نان تازه می خرد و شاید یکی دوتا هم بیشتر و در راه به همسایه ای، کارمندی که دیرش شده، شاید هم راننده تاکسی، نان تازه می دهد، ورزش می کند، صبحانه کاملی می خورد و برای کار و فعالیت روزانه از خانه خارج می شود، در راه پله اگر همسایه ای می بیند، با خوش رویی سلام می کند و احوالپرس همه خانواده اش می شود.

لباس هایش مرتب و اتو کشیده است و بوی عطرش  و نسیم تمیزی اش ، مشام همگان را می نوازد، البته نه به آن صورت که دیگران مجبور به استفاده از ماسک اکسیژن شوند! در کوچه و خیابان، چه در ماشین شخصی اش باشد و چه در اتوبوس و تاکسی، با همه مهربان است، به اتومبیل مقابل راه می دهد، در مقابل افراد پیاده، ماشین را متوقف می کند لبخند می زند و با دست اشاره می کند بفرمایید،آنها هم با تکان دادن سر از او تشکر می کنند، در اتوبوس جایش را یه کسی می دهد که چند سالی از او بزرگتر است و یا بچه به بغل دارد، به همه لبخند می زند، سر کار با رویی باز و گشاده وارد می شود و حال همه را می پرسد، احیانا اگر دیروز اختلاف نظری با همکارش داشت امروز به یادش نمی آید.

خلاصه یک انسان زیبا، سعی می کند همه جا شادی بیافریند، با گل لبخند، اطرافش را گلستان می کند، گشاده رو و بخشنده است، حتی اگر یک سیب کوچک دارد، آن را با یک نفر دیگر نصف می کند. در خانه به همه کمک می کند، به پدر در مرتب کردن باغچه و انباری، به مادر در تهیه غذا و شستشوی ظروف، به خواهر و برادر در درسهایش، به همسر و به فرزندش، حتی در ساختن یک خانه با لگو های چوبی.

یک انسان زیبا، هیچگاه خدا را فراموش نمی کند،ساعتی برای عبادت او در نظر می گیرد، سجاده و قرآن و مفاتیح مونس تنهایی اش است. اهل دروغ و غیبت و تهمت نیست، اگر ببیند که جمعی دارند غیبت کسی را می کنند، او خوبی هایش را بر می شمارد.

انسان زیبا روحش را به طبیعت می سپارد، کوه می رود، جنگل می رود، کنار دریا قدم می زند، به صدای پرندگان گوش می سپارد و البته در تخریب طبیعت هیچ نقشی ندارد، بلکه حافظ محیط زیست است.او در خانه و محل کار، از گیاهان نگهداری می کند و به سرسبزی و شادابی محیط توجه دارد.

یک انسان زیبا، می داند که زندگی سرشار از مشکلات است و سختی ها پایانی ندارد، اما با مشکلات رو به رو می شود، محکم و با روحیه ای خوش می ایستد و مشکلات را از پای در می آورد. او هیچگاه به زمین و زمان بد نمی گوید و اطرافیان را مقصر نمی شمارد.

شب هنگام که به بستر می رود، بازهم خدا را به خاطر پایان یک روز خوش دیگر شکر می کند،شکر می کند که اسیر بیمارستان ها، کلانتری ها و … نیست، شکر می کند که سالم است و تلاش می کند و دعا می کند که فردا هم بتواند بنده ی خوبی برای خدا باشد.

حال این ما و این وجدانمان، ما چقدر شبیه این انسان زیبا هستیم؟چقدر سعی می کنیم اطرافمان را زیبا کنیم؟چقدر در انسان هایی که در کنار ما هستند، تاثیر داریم؟اگر همه ما به اندازه ی این انسان زیبا، زیبا باشیم، این دنیا بهشت نمی شود؟

 

گردآوری : فراناز

پربیننده ترین مطالب سایت

پربازدید هفته
پربازدید ماه