باورهای نادرست درباره بیماری صرع

باورهای نادرست درباره بیماری صرع

حدود یکنفر از هر 100 نفر در ایران صرع دارند. بنابراین تخمین زده می شود که در این تاریخ نزدیک به 700000 نفر در ایران با صرع زندگی می کنند.

 

باورهای نادرست درباره بیماری صرع: هزاران سال، تلاش بر این بوده تا روش هایی را برای متوقف ساختن تشنجات پیدا کنند. در نتیجه مغلطه ای از سحر و جادو، مواد جادویی و اعتقادات غریبی به وجود آمد که مردم فکر می کردند آنها را از صرع و تشنج حفظ می کنند. برخی از این اعتقادات هنوز هم در بین ما هستند و زندگی را برای افراد مبتلا به صرع سخت تر ساخته است. این مطلب به این دلیل تهیه شده است و ما می خواهیم همه بدانند که چه چیزی درباره تشنج درست و چه چیزی غلط است.

 

به گزارش فراناز بسیاری از مردم باورهای نادرستی درباره تشنج و صرع دارند. باورهایی که می تواند به افراد صدمه بزند. شاید به این دلیل است که صرع و تشنج از هزاران سال پیش تاکنون ذهن بشر را به خود معطوف کرده است؛ و اینکه تشنجات به نظر عجیب و حتی گاهی وحشتناک به نظر می آیند. تشنجات می توانند سبب شوند که افراد افتاده و بلرزند؛ موجب از خود بیخود شدن آدمها شوند؛ یا سبب شوند تا مردم چیزهای بیهوده ای گفته یا گریه کرده و یا با ترس بدوند.

 

1- تشنج زمانی اتفاق می افتد که کسی شما را نفرین کند.
نادرست. این یک باور نادرست باقیمانده از ایام قدیم است. از آن زمانها که مردم نمی دانستند اختلال در سلول های مغزی موجب تشنج می شود. این تصور در آن زمان رایج بوده و نه امروز. امروزه ما می دانیم که مسایل زیادی می توانند موجب صدمه مغزی و بروز تشنج شوند از جمله:
–    صدمات جدی به سر
–    مسمومیت
–    عفونت های مغزی
–    مشکلات قبل و حین زایمان

 

2- داشتن تشنج به این معنا است که شخص در حین تشنج در تصرف شیطان یا روح پلیدی است.
نادرست. دوباره این باور مردمان در گذشته برای توجیه رفتار عجیب و سرگردانی فرد در حال تشنج بوده است. امروزه ما می دانیم که تشنجات با دارو قابل کنترل هستند بنابراین این بیماری نیز مانند دیگر بیماری ها است.

 

3- تشنجات زمانی اتفاق می افتد که یک اختلال الکتریکی در مغز بوجود می آید.
درست. مغز با فعالیت الکتریکی میلیون ها سلول عصبی- که هرکدام یک سیگنال الکتریکی را به دیگری انتقال می دهند- کار می کند. اگر تمام این سلول ها یکباره با هم شروع به انتقال سیگنال الکتریکی نمایند، تشنج اتفاق می افتد.

 

4- افراد مبتلا به صرع اختلال روحی- روانی دارند.
نادرست. صرع و اختلالات روحی دو وضعیت متفاوت هستند که هر دو، مغز را تحت تاثیر قرار می دهند. گاهی اوقات ممکن است اختلال روانی و صرع، هر دو در یک نفر دیده شوند، مثل اینکه صرع و آرتریت یا صرع و دیابت با هم در یک نفر وجود داشته باشند؛ ولی باید درنظر داشت که این دو بیماری، دو موقعیت مختلف است.

 

5- افراد مبتلا به صرع از لحاظ ذهنی عقب افتاده هستند.
نادرست. افراد مبتلا به صرع مانند بقیه مردم جامعه هستند. بعضی بسیار باهوش، برخی با هوش کمتر و الباقی با هوش متوسط هستند.

 

6- افراد سالمند در خطر بیشتر ابتلا به تشنج و صرع هستند.
درست. همانطور که سن فرد بیشتر می شود، تغییراتی در مغز اتفاق می افتد که می تواند منجر به تشنج و صرع شود. سکته مغزی، بیماری قلبی و آلزایمر می توانند دلایل ایجاد صرع در سالمندی باشند.

 

7- تشنجات در هر سنی می توانند شروع شوند.
درست. افراد در هر سنی می توانند دچار صرع شوند.

 

8- تنها روش درمان صرع، دارو درمانی است که باید تا آخر عمر مصرف شود.
نادرست. داروها معمولا به عنوان اولین درمان انتخاب می شوند. اما اگر داروها در کنترل تشنجات موفق نباشند، راه های دیگر درمان نیز هست. جراحی ممکن است در برخی افراد موثر واقع شود. در بعضی از بیماران نیز، یک دستگاه ارسال کننده سیگنال های الکتریکی به مغز (VNS) می تواند از بروز تشنجات جلوگیری کند. در کودکان مبتلا به تشنج، یک رژیم خاص غذایی (رژیم کتوژنیک) در برخی موارد موثر است.

 

9- اگر تشنجات شما قطع شده است، شما می توانید داروی خود را قطع کنید.
نادرست. نداشتن تشنج به معنای این است که داروهای شما موثر بوده اند. بنابراین اگر شما مصرف این داروها را قطع کنید؛ تشنجات حتما دوباره باز خواهند گشت.

 

10- فشارهای روانی موجب تشنج می شوند.
درست. بعضی از بیماران- نه همه- اظهار می دارند که زمانی که تحت فشارهای روانی هستند تشنجاتشان بیشتر می شود. کم خوابی و نخوردن داروها هم می تواند منجر به ایجاد تشنج شود.

 

11- صرع یک وضعیت حاد و جدی مثل دیابت نیست. شما دارویی خورده، و همه چیز مرتب است.
نادرست. تشنج یک فشار مضاعف بر بدن وارد می آورد. در بعضی موارد تشنج ممکن است سبب آسیب و جراحت شود. افراد مبتلا به صرع، به دلیل تشنج با مشکلاتی از قبیل عوارض جانبی داروها و تبعیض در جامعه روبرو می شوند.

 

12- اگر یک نفر در خانواده صرع داشته باشد، کودکان خانواده هم دچار خواهند شد.
نادرست. صرع می تواند در حالی که هیچ سابقه خانوادگی وجود ندارد هم اتفاق بیفتد. در بعضی موارد کودکانی که یکی از والدین ایشان مبتلا به صرع بوده اند نیز دچار تشنج خواهند شد. اما احتمال این قضیه همان قدر است که در تمام جامعه اتفاق می افتد.

 

13- افراد مشهوری در تاریخ صرع داشته اند.
درست. ژولیوس سزار، سقراط حکیم و پطر کبیر روسیه سه رهبر بزرگ در تاریخ هستند که گفته می شود که صرع داشتند. البته خیلی های دیگر هم بوده اند. در عصر حاضر، نقاش معروف «ونسان ونگوگ»  و «لوئیس کارول» نویسنده داستان «آلیس در سرزمین عجایب» هم می گویند که مبتلا به صرع بوده اند.

 


14- افراد مبتلا به صرع به دلیل پیشداوری ها و تبعیض موجود در جامعه، به سختی شغل به دست می آورند.

درست. اعتقادات قدیمی از زمان های گذشته سبب می شوند که افراد مبتلا به تشنج سخت تر استخدام شوند. بهترین راه حل، داشتن مهارت ها و توانمندی هایی است که جامعه به آن نیاز داشته و همینطور توانایی صحبت کردن درباره صرع است که باعث می شود ترس مردم از این وضعیت کمتر شود.

 

15- شما با نگاه کردن به ظاهر دیگران می توانید بفهمید که آنها صرع دارند یا خیر.
نادرست. هیچ راهی وجود ندارد که با نگاه کردن به دیگران بتوان گفت که کسی صرع یا تشنج دارد. مردم اغلب زمانی که می فهمند تعدادی از دوستان یا همکارانشان صرع دارند، متعجب می شوند.

 

16- افراد مبتلا به صرع نمی توانند مسئولیت شغلی داشته باشند.
نادرست. افراد زیادی از مبتلایان به صرع و تشنج، شغل های مهمی در کارخانه ها در سراسر کشور به عهده دارند. اغلب حتی همکاران آنها هم نمی دانند که آنها تشنج دارند.

 

17- اکثر ایرانیان، فردی مبتلا به صرع را می شناسند.
درست. یک مطالعه نشان داده است که از هر 10 نفر ایرانی، 6 نفر، فردی مبتلا به صرع را می شناسند. تقریبا یک نفر از هر 3 نفر، یک دوست صمیمی یا فامیل نزدیک به صرع دارند. و یک نفر از هر 10 نفر با فرد مبتلا به صرع کار می کند.

 

18-صرع و تشنج، مسئله خیلی مهمی نیست.
نادرست. برعکس بسیار مهم است چرا که هرگز نمی دانیم اگر تشنج اتفاق افتاد آیا دیگران به درستی می دانند که چه کارهایی را باید انجام دهند. مهم است چرا که دیگران به هر دلیلی از آن می ترسند. داشتن وضعیتی که هنوز هم برای آن باورها و اعتقادات غلط زیادی وجود دارد خیلی مهم است.

 

19- اگر کسی تشنج داشت؛ شما باید چیزی بین دندان های او قرار دهید تا زبانش را گاز نگیرد.
نادرست. انجام این کار می تواند سبب آسیب به دندانها یا فک بیمار شود. شما یقینا نمی خواهید کاری کنید تا فرد در حال تشنج آسیب ببیند.

 

20- در زمان تشنج، شما باید دهان بیمار را با زور باز کرده و زبانش را نگاهدارید تا بیمار آن را نبلعد.
نادرست. این کار بسیار خطرناک است. انگشتان شما ممکن است گاز گرفته شوند. با این کار فرد در حال تشنج ممکن است دچار خفگی شود. در حین تشنج، خطر بلعیدن زبان وجود ندارد. بهترین و امن ترین روش این است که به آرامی فرد را به پهلو برگردانید. به یک طرف خواباندن فرد، موجب تسهیل تنفس شده؛ و از خفگی جلوگیری می کند.

 

21- افراد مبتلا به فلج مغزی، اوتیسم و کم توان ذهنی بیشتر از دیگران به صرع دچار می شوند.
درست. همه این وضعیت ها، مغز را تحت تاثیر قرار داده؛ و سبب درست کار نکردن مغز می شوند. صرع و تشنج در بین این افراد شایع تر از جمعیت عمومی است.

 

22- شیوع صرع کم است.
نادرست. حدود یکنفر از هر 100 نفر در ایران صرع دارند. بنابراین تخمین زده می شود که در این تاریخ نزدیک به 700000 نفر در ایران با صرع زندگی می کنند.

 

23- در بیشتر اوقات، افراد مبتلا به صرع این وضعیت را کتمان می کنند.
درست. درباره علت این قضیه کمی فکر کنید. این افراد نگران این هستند که دیگران از آنها بترسند یا آنها را طرد کنند. اگر ما آنها را بیشتر بپذیریم، این راز نیز برای همیشه از بین خواهد رفت.

 

24- افراد مبتلا به صرع ممکن است در حین تشنج به دیگران آسیب برسانند.
نادرست. افراد مبتلا به صرع در هنگام تشنج های مختلف، بیهوش هستند. شما وقتی بیهوش هستید نمی توانید به دیگران آسیب برسانید. فرد ممکن است اگر محکم نگهداشته شود، تقلا کند؛ اما نمی تواند عمدا به دیگران آسیب برساند.

 

25- صرع افراد مبتلا در هنگام تشنج واگیر دارد. آب دهان آنها حامل میکروب بیماری است که مسری است.
نادرست. این یک فکر قدیمی بر پایه ترس از این بیماری است. هیچ راهی در جهان وجود ندارد که شما از طریق آن بتوانید صرع را از دیگری بگیرید.

 

26- وقتی کسی تشنج دارد، شما باید او را محکم بگیرید تا لرزش بدن او را متوقف سازید.
نادرست. محکم نگهداشتن فرد در حین تشنج می تواند منجر به پارگی عضلات او شود. بهترین راه این است که اجازه دهید تا تشنج، زمان خود را طی کند. این زمان حداکثر 2 دقیقه خواهد بود.

 

27- وقتی کسی تشنج دارد حتما با اورژانس تماس بگیرید.
نادرست. به این کار نیازی نیست در صورتی که بدانید فرد مبتلا به صرع بوده و تشنج او حداکثر 2 دقیقه طول می کشد. در صورتی باید با اورژانس تماس گرفت که یا اولین تشنج فرد بوده یا فرد آسیب دیده، باردار باشد یا دیابت داشته باشد. همچنین اگر تشنج بیش از 5 دقیقه طول کشیده یا تشنج دیگری به محض خاتمه تشنج اول شروع شد، تماس با اورژانس الزامی است.

 

گردآوری : فراناز

پربیننده ترین مطالب سایت

پربازدید هفته
پربازدید ماه